O proxecto As chaves da lingua nace como unha iniciativa didáctica e divulgativa en liña orientada a mellorar as competencias lingüísticas en galego e a facilitar o acceso a recursos de aprendizaxe. Impulsado pola profesora de Lingua Galega Noemí García, combina o rigor filolóxico cun enfoque práctico e comprensible, pensado tanto para persoas que queren perfeccionar o idioma como para quen se achega a el por primeira vez. A súa presenza na web e nas redes sociais, xunto cunha estratexia baseada na claridade expositiva e na utilidade dos contidos, converteuno nun referente recente na divulgación lingüística en galego, recoñecido na última edición dos Premios Mil Primaveras.
Noemí García explica que este galardón supón, sobre todo, unha forma de visibilizar un traballo que adoita ser pouco recoñecido. A docente sinala que detrás deste tipo de proxectos hai “moitas horas e moito esforzo que moitas veces non se ve”, polo que recibir este premio funciona como “un aplauso” que lle permite valorar o labor realizado e sentirse “orgullosa do que se fai”.
A orixe de As chaves da lingua está directamente ligada á súa experiencia docente. Segundo relata, a idea xorde ao detectar que moitas das dúbidas habituais do alumnado non atopaban resposta na rede. Ante esa carencia, decidiu crear un espazo propio onde recompilar explicacións claras sobre cuestións lingüísticas frecuentes, dende a escritura de palabras ata a conjugación verbal. O obxectivo era ofrecer un recurso útil non só para o alumnado, senón tamén para calquera persoa interesada en aprender galego.
Neste sentido, García subliña que unha das claves do proxecto é facer accesible o contido. Como filóloga, recoñece que a gramática tradicional pode resultar complexa para quen non ten formación específica, polo que optou por adaptar as explicacións a un formato máis comprensible. A través de artigos estruturados, exemplos prácticos e pequenos trucos, busca facilitar a aprendizaxe sen recorrer a explicacións excesivamente teóricas.
A evolución do proxecto levou tamén á súa expansión nas redes sociais, especialmente en Instagram, onde conta cunha comunidade activa. A creadora indica que certos temas, como os castelanismos ou as dúbidas léxicas, teñen maior acollida, aínda que procura manter un equilibrio entre contidos máis atractivos e outros máis técnicos, como a colocación dos pronomes ou a formación do plural. Ademais, combina formatos, incluíndo xogos ou contidos máis lúdicos, co obxectivo de ampliar o alcance sen perder o rigor.
Outro dos aspectos que destaca é a importancia de manter contido escrito na web. García explica que a creación de materiais en galego contribúe tamén a mellorar a presenza da lingua nos sistemas de intelixencia artificial, que empregan estes recursos como fonte. Neste sentido, considera que ofrecer información fiable e ben documentada é fundamental, especialmente nun contexto no que moitas persoas recorren á IA para resolver dúbidas lingüísticas.
O proxecto diríxese a un público amplo e diverso. A docente indica que, aínda que parte da súa experiencia como profesora, procura elaborar contidos que sexan útiles para diferentes perfís, dende estudantes iniciais ata galegofalantes. Ademais, sinala que unha parte significativa da súa audiencia procede da diáspora, con persoas que atopan no proxecto unha vía para reconectar coa lingua e coa cultura galega dende o exterior.
Noemí García considera que o formato dixital permite superar barreiras xeográficas e facilitar o acceso á aprendizaxe, especialmente nun contexto no que a oferta formativa presencial é limitada. A este respecto, sinala dificultades como a escaseza de centros onde estudar galego en determinadas zonas ou a falta de materiais actualizados, o que, ao seu xuízo, evidencia a necesidade de reforzar os recursos dispoñibles.
Sobre a situación actual do galego, a docente ofrece unha visión dual. Por unha banda, percibe unha maior conciencia social sobre a perda de falantes e un incremento da creación de contido en galego nas redes, o que lle xera certo optimismo. Por outra, critica a falta de apoio institucional e a insuficiencia de recursos públicos para o ensino e a aprendizaxe da lingua.
Neste contexto, defende que proxectos como As chaves da lingua poden contribuír a cubrir parte desa carencia, aínda que considera que non deberían depender exclusivamente de iniciativas individuais. Segundo conclúe, a existencia de ferramentas accesibles e de calidade é clave para garantir que o galego poida seguir sendo aprendido, usado e transmitido en diferentes ámbitos e xeracións.
