A historia de Sara, unha moza de Tarragona que leva arredor dun ano vivindo en Galicia, exemplifica un proceso de achegamento á lingua galega desde fóra que combina motivación persoal, interese cultural e vontade de integración. Aínda que a súa chegada responde a “motivos da vida”, segundo explica, foi xa en territorio galego onde decidiu iniciar un proceso activo de aprendizaxe da lingua.
Leva apenas tres meses estudando galego, mais a súa relación co idioma non parte de cero. Antes de instalarse en Galicia xa tivera contacto coa lingua a través da súa parella, galega, coa que mantén unha relación desde hai sete anos. Ademais, ese vínculo inicial reforzouse cun interese máis amplo polas linguas e pola diversidade cultural. Como sinala, para ela “a lingua non é só a lingua, tamén é cultura, tamén é un xeito de pensar, un xeito de ser”, o que a levou a querer formar parte dese contexto.
Instalada inicialmente en Pontevedra, Sara percibiu dende o primeiro momento unha realidade lingüística distinta á que coñecía en Cataluña. Explica que lle chamou a atención que “non todo o mundo fala galego”, unha situación que contrasta coa presenza do catalán no seu territorio de orixe, onde considera que o uso social da lingua propia é maioritario. Aínda así, matiza que é posible atopar espazos de uso: “se ti buscas, encontras”.
No proceso de aprendizaxe, destaca que non atopou grandes dificultades iniciais, en parte grazas ao contacto previo con materiais en galego. A lectura de libros e a escoita de contidos como pódcasts axudárona a familiarizarse coa lingua. Porén, recoñece que os aspectos máis complexos son os relacionados coa expresión oral, especialmente o uso de verbos e pronomes.
A súa experiencia ao empregar o galego na vida cotiá está marcada por unha recepción xeralmente positiva. Segundo relata, as persoas coas que interactúa adoitan reaccionar ben, aínda que con frecuencia lle preguntan polos motivos que a levan a aprender a lingua, especialmente tendo en conta que tamén domina o castelán. No ámbito laboral, vinculado ao sector sanitario, percibe que o galego está presente, aínda que o castelán continúa a ser predominante.
Outro dos elementos que reforzan o seu proceso son os contidos culturais e dixitais. Sara subliña o papel dos libros, a música e as redes sociais como ferramentas que lle permiten manter o contacto coa lingua e avanzar na súa aprendizaxe. A súa participación nunha escola de galego tamén lle facilitou descubrir grupos musicais e ampliar o seu consumo cultural neste idioma.
Como reflexión final, Sara resume a súa experiencia cunha mensaxe dirixida a quen dubida en dar o paso de aprender galego. Na súa opinión, “o único galego mal falado é o galego que non se fala”, e anima a superar a vergoña inicial e practicar, confiando en que o propio uso da lingua permita avanzar e mellorar progresivamente.
