O que comezou como unha iniciativa dentro das aulas do IES Rafael Dieste acabou converténdose nunha das campañas sociais e lingüísticas con máis repercusión dos últimos meses na Coruña. O alumnado participante en ‘Aquí tamén se fala’, moitos deles chegados a Galicia dende outros países e culturas, foi quen de situar no centro do debate público a posibilidade de que o club pase a chamarse oficialmente ‘Deportivo da Coruña’, adaptando o nome ao topónimo galego oficial da cidade.
Julieta, estudante arxentina, explicou que a idea naceu coa intención de “dignificar” algo que, ao seu xuízo, sempre estivo presente pero ao que moita xente non prestaba atención. Segundo relatou, sentían que había unha realidade “agochada” á que era necesario “prenderlle luz” para que o resto da sociedade reparase nela. Para ela, o obxectivo era facer visible algo que levaba tempo existindo pero que permanecía normalizado ou invisibilizado.
A repercusión da campaña sorprendeu ao propio alumnado. Amaia, de orixe mapuche, recoñeceu que ningún deles esperaba chegar “a tanta xente”. A estudante asegurou que recibir o apoio dunha parte importante da sociedade foi “un orgullo” e destacou a sorpresa que supuxo comprobar que tantas persoas valoraban o traballo desenvolvido desde o instituto.
O alumnado tamén incidiu na importancia de sacar a iniciativa das aulas e levala ao espazo público. Amaia explicou que ver como un proxecto escolar acababa chegando ás bancadas de Riazor foi “algo moi grande” e unha mostra de que o esforzo realizado tiña impacto máis alá do centro educativo. A estudante destacou especialmente o orgullo de poder ensinar ao resto da sociedade o traballo que desenvolven dentro de ‘Aquí tamén se fala’.
Durante a conversa, Mohammed, estudante senegalés, puxo o foco no ambiente multicultural existente no instituto. Segundo explicou, as diferenzas culturais e as distintas procedencias do alumnado acabaron funcionando como un elemento de unión. Relatou que entre eles comparten costumes, comidas e debates sobre as súas culturas de orixe, algo que, ao seu xuízo, fortalece a convivencia e crea “unha comunidade máis cohesionada”.
Un dos aspectos máis emocionais da entrevista chegou cando Amaia relatou a reacción da súa familia ao vela falar galego. Explicou que a súa avoa, casada cun galego e marcada pola época da represión lingüística, nunca pensara que unha persoa estranxeira puidese aprender e usar o idioma con normalidade. Segundo contou, a súa familia quedou “fascinada” ao comprobar que persoas chegadas doutros países podían integrarse tamén a través da lingua galega.
Amaia asegurou que para a súa avoa foi “un orgullo” ver esa situación e lembrou que mesmo ela, que practicamente non falaba galego, acabou querendo empregalo. A estudante subliñou así o impacto que tivo a iniciativa tamén no ámbito familiar e emocional.
O alumnado tamén reflexionou sobre a situación actual do idioma. Julieta considerou que aínda existen ámbitos nos que o galego non está plenamente normalizado. Como exemplo, relatou situacións cotiás nas que, ao detectar o seu acento estranxeiro, moitas persoas cambian automaticamente ao castelán, mesmo cando ela inicia a conversa en galego.
A estudante definiu esa reacción como algo “triste”, ao considerar que responde a determinados prexuízos lingüísticos que seguen presentes na sociedade. Ao seu xuízo, isto contribúe a que moitas veces o idioma non reciba “a importancia que realmente ten”. Os estudantes avanzaron tamén novas accións vinculadas á campaña. Amaia explicou que durante a previa do partido do Dépor repartirán adhesivos relacionados coa iniciativa, coincidindo con actuacións musicais organizadas arredor do encontro.
Finalmente, Mohammed asegurou que ver o equipo xogando en Primeira División baixo o nome de ‘Deportivo da Coruña’ sería unha fonte de “moita satisfacción” para todo o alumnado implicado. Segundo afirmou, sería unha maneira de ver recoñecido o traballo realizado e tamén o apoio recibido por parte da sociedade. Para el, suporía ademais “un orgullo” ver ao club competir cun nome en galego.
