Belén chegou a Galicia no verán de 2021 procedente de Madrid. Tras vivir na capital española durante anos, decidiu instalarse nunha aldea da provincia de Lugo, concretamente en Xustás (Cospeito), onde se asentou xunto coa súa filla. O cambio de vida estivo motivado en boa medida pola preparación dunhas oposicións á Xunta de Galicia, nas que o coñecemento do galego era un requisito imprescindible.
Segundo relata, ese foi o primeiro motivo que a levou a estudar a lingua. O seu obxectivo inicial era fundamentalmente práctico: adquirir o nivel necesario para poder presentarse ás probas. Con todo, o proceso de aprendizaxe acabou espertando nela un interese máis amplo polo idioma e pola realidade cultural galega.
Durante o mes de setembro dedicouse a estudar galego pola súa conta para presentarse ás probas de acceso da Escola Oficial de Idiomas. Grazas ao esforzo realizado, conseguiu acceder directamente ao nivel C2, o máis alto, que era o que se lle esixía para as oposicións. A partir dese momento, o galego deixou de ser só unha ferramenta administrativa para converterse tamén nunha forma de aproximarse á sociedade na que comezaba unha nova etapa da súa vida.
Belén explica que aprender galego supuxo para ela unha maneira de comprender mellor a realidade galega e o vínculo que moitas persoas manteñen coa súa terra. Ao instalarse nunha aldea lucense, puido comprobar que o idioma está moi presente no día a día, especialmente no ámbito rural.
Na súa contorna máis próxima é habitual escoitar galego nas conversas familiares, nas tendas ou nas relacións cotiás entre veciños. Pola contra, percibe que nas cidades ou capitais de provincia o castelán adoita ter unha presenza maior, aínda que tamén se emprega o galego en distintos contextos. Esta diferenza entre o rural e o urbano foi un dos aspectos que máis lle chamou a atención desde que chegou a Galicia.
Para Belén, o galego presenta certas dificultades, sobre todo para quen non o aprendeu desde a infancia. A gramática, sinala, require estudo e práctica. Con todo, tamén destaca que a proximidade co castelán facilita a comprensión de moitas palabras e expresións.
A aprendizaxe non se limitou aos manuais ou aos exames. A convivencia diaria e a vida familiar tamén se converteron nun recurso importante para mellorar o idioma. A súa filla escolarizada en Galicia, por exemplo, levaba libros do colexio que ela mesma aproveitaba para ler e ampliar vocabulario e estruturas propias do galego.
Aínda que emprega galego con normalidade, Belén considera que o seu acento madrileño segue sendo perceptible para quen a escoita. Isto provoca ás veces reaccións curiosas entre as persoas do seu contorno.
Na aldea, explica, algunhas persoas comentan que non sempre a entenden con facilidade, xa que ela utiliza un galego máis próximo ao normativo, mentres que no ámbito rural existen variantes dialectais e formas de falar propias da zona. No ámbito laboral tamén percibe sorpresa cando alguén descobre que naceu en Madrid e, malia iso, utiliza galego na súa comunicación habitual. Segundo relata, estas reaccións adoitan ser positivas e mesmo teñen ás veces un ton divertido. Para ela, o feito de falar galego sendo de fóra chama a atención, pero tamén xera curiosidade e unha acollida xeralmente amable.
A partir da súa experiencia, Belén anima a outras persoas que chegan a Galicia a atreverse a aprender e usar o galego. Na súa opinión, a lingua funciona como unha ferramenta fundamental para coñecer mellor a sociedade e para integrarse nela. Subliña tamén que non hai que ter medo a cometer erros, xa que forman parte natural do proceso de aprendizaxe. Como lembra, mesmo entre falantes habituais é frecuente a presenza de castelanismos ou a mestura de linguas.
Para Belén, o máis importante é practicar e perder a vergoña inicial. Tal e como resume, “a lingua é unha porta moi importante para coñecer mellor Galicia”, unha idea que resume o camiño persoal que iniciou cando decidiu aprender galego tras chegar desde Madrid.